De wereld van een fokker zit vol verrassingen – je blijft er altijd van bijleren

De wereld van een fokker zit vol verrassingen – je blijft altijd bijleren

De afgelopen twee tot drie jaar heb ik – net als enkele bevriende fokkers – al meerdere keren met dubbele dekking gewerkt. Dat betekent: de teef wordt eerst gedekt door reu A en de volgende dag door reu B.

Het resultaat was tot nu toe altijd eenduidig: alle puppy’s waren afkomstig van de eerste reu. Dat was precies wat Maarten Kappen van Cryolab mij ook had uitgelegd. Volgens zijn ervaring is dat vrijwel altijd het geval. Alleen als je sperma mengt, kan er een nest met verschillende vaders ontstaan.

Maar blijkbaar kan het ook anders. Waarom, blijft mij tot op de dag van vandaag een raadsel.

Onze „Uschi“ had op dinsdag 17 februari 2026 een progesteronwaarde van 12,6. Daarop vertrok ik woensdagochtend naar Frankrijk om Nelleke, Sjaak en Robbie te ontmoeten.

Op woensdagmiddag rond 15.00 uur werd ‘Uschi’ gedekt door Robbie; op donderdagochtend werd de dekking herhaald.

Haar eigen reu ‘Dembe’ keek er nu echter erg verdrietig bij. Uit een grapje zeiden we: ‘Ach, kom, laat hem ook dekken – dan hoeft hij niet zo te lijden.’ Zo gezegd, zo gedaan. Zo kwam het donderdagmiddag nog tot een derde dekking – dit keer met Dembe.

„Uschi“ raakte zonder problemen drachtig, bracht haar puppy’s ter wereld, en voor mij bestond er geen enkele twijfel: alle puppy’s moesten van Robbie zijn.

Daarom heb ik de kopers van de puppy’s ook niets verteld over de dubbele dekking.

Een fout!

Toen ik afgelopen vrijdag – de puppy’s waren inmiddels bijna tien weken oud – bij het Progenius-laboratorium navraag deed waarom de DNA-uitslagen nog niet beschikbaar waren, kreeg ik een antwoord dat ik nooit had verwacht.

Bij 6 puppy’s kon Robbie niet de vader zijn. Het laboratorium vroeg me of er DNA van een andere reu beschikbaar was.

Ik viel bijna van mijn bureaustoel. Mijn bloeddruk schoot omhoog en ik kon nauwelijks geloven wat ik zojuist had gelezen.

Ik nam onmiddellijk contact op met Nelleke, die me meteen de stamboom en het DNA-profiel van Dembe toestuurde. Ik stuurde alles direct door naar het laboratorium.

De daaropvolgende nacht sliep ik geen oog dicht. Vijf van de puppy’s waren al verkocht aan fokkers of tentoonstellers. Wat zou de uitslag betekenen?

De volgende ochtend kwam de ontknoping.

De drie reutjes die naar fokkers en tentoonstellers waren gegaan, bleken inderdaad van Robbie te zijn.

Alle overige zes puppy’s waren van Dembe.

Nu moest ik alle kopers op de hoogte brengen. Gelukkig reageerden ze allemaal heel begripvol (behalve onze Deense koper, die een nieuwe huis-hond wilde). Mijn twee kopsters van de teefjes waren echter begrijpelijkerwijs minder ontspannen, aangezien ze al concrete fokplannen hadden voor hun puppy’s. Die plannen liggen nu voorlopig in de ijskast.

Uiteraard heb ik beiden aangeboden om de puppy’s terug te nemen tegen terugbetaling van de volledige aankoopprijs.

Wat voor mij vooral overblijft, is één grote vraag:

Hoe is dit mogelijk?

Zonder de late dekking door Dembe zou „Uschi“ blijkbaar slechts drie puppy’s van Robbie hebben gekregen.

De natuur blijft ons keer op keer verrassen – en blijft een grote verrassingsdoos.

Je leert inderdaad nooit uit.

Het is een feit: ik was weer eens de eerste, de eerste OES-fokker die een nest heeft met twee verschillende vaders