Wereldhondententoonstelling in Bologna, Italië

Het was al lang bekend dat de Wereldhondententoonstelling in Bologna zou plaatsvinden. Italië is altijd een droombestemming en zeker een reis waard. Toen werd de keurmeesterlijst bekendgemaakt en ik  wist meteen: daar hoef ik me niet voor in te schrijven! Twee onbekende Italiaanse keurmeesters en een Finse allrounder…

Maar er als toerist naartoe gaan is wel een leuk idee. Toen heb ik in februari de vlucht en het hotel geboekt, zonder te vermoeden dat we twee nesten zouden krijgen. Paul wilde dat ik erheen zou vliegen, omdat hij weet dat ik het leuk vind. Samen met Martina Weissmann zijn we op donderdag 4 juni 2026 van Eindhoven naar Bologna gereisd. Een vlucht van slechts 1,5 uur, bij aankomst 28 graden en zon. In Eindhoven was het koud en het regende een beetje.

Donderdagmiddag en vrijdag stonden in het teken van deze prachtige stad. Bologna is een droom: zoveel prachtige oude gebouwen, het lekkerste ijs ter wereld en overal eten en drinken. Wat wil je nog meer? Vrijdagavond hebben we Maree Aitchison en haar vriendin Georgie Hoare ontmoet. Beiden waren vanuit Tasmanië/Australië gekomen. Het werd een geweldige avond.

Met de riksja door de smalle straatjes van Bologna

daarna 2 Limoncello Spritz

In Bologna kun je altijd en overal heerlijk eten.

Pasta                                                                                                                                      heerlijke tomaten

Parma-ham en Parmezaanse kaas

Groenten zijn zo gevarieerd en vers, en de knoflook is heerlijk

Zaterdag stond in het teken van de ENCI-Winner en de clubshow. De dag begon om 8 uur ’s ochtends met de keuring van de OES-specialshow en rond 15.30 uur met de ENCI-Winner. De uitslagen, foto’s en video’s staan allemaal op mijn Facebook-pagina: Cornelia Loest

Stoelen waren schaars in deze tentoonstelling! Alleen in het midden op het plein bij de koffiestand stonden stoelen en buiten waren er bankjes bij de snackkraampjes.

Ik had het geluk dat ik een stoel uit de Bearded Collie-ring mocht gebruiken. Tja, als je oud bent, heeft dat ook zo zijn voordelen.

Tussendoor hebben we de hal met alle stands van de internationale kennelclubs en de rasverenigingen bezocht. De stand van de Italiaanse OES-club was heel mooi versierd, en er was prosecco en de lekkerste Italiaanse koekjes.

Zaterdagavond hebben we de Irish Girls ontmoet. Justina en haar zus Monika hebben nu drie jaar geleden mijn beroemde “Firstprizebears”-kennel met bearded collies overgenomen. Het was heerlijk en erg gezellig.

Dat zijn van die dagen waarop je om half zes opstaat en rond middernacht doodmoe in bed ploft.

Zondag was de dag van de wereldtentoonstelling voor de OES, met 25 honden voor de Finse keurmeester. Ik heb alles via de livestream op Facebook vastgelegd. Daar kunt u de keuring bekijken. Rond het middaguur was de keuring van beide rassen afgerond. Bij de OES was het resultaat zoals verwacht en bij de Beardies was het gewoonweg verschrikkelijk. Het ras is niet meer zoals het in de rasstandaard wordt beschreven, en de keurmeesters zijn vergeten de standaard voor de keuring te lezen. Heel erg jammer. Een heel mooie teef uit de tussenklasse had mijn volledige aandacht, alleen kon de keurmeester haar uitmuntende raskenmerken niet herkennen.

Onze dag op de Wereldtentoonstelling was ten einde en we hebben de middag doorgebracht in het 30 graden warme Bologna. Om 21.00 uur vertrok onze vlucht terug naar Eindhoven en om 0.30 uur waren we weer in Maaseik.

Het was leuk.